شهر  بازی

علی نشسته تنها یه گوشه از اتاقش

مامان با ظرف میوه داره می ره سراغش

در می زنه می بینه کسی جواب نمی ده

می گه شاید علی جون خسته بوده خوابیده

باز می کنه یواشی مامانی درب بسته

می بینه علی تنها یه گوشه ای نشسته

مامان می ترسه می گه :علی جونم مریضی؟

چرا نشستی تنها ؟چرا نمی گی چیزی؟

علی میگه نباید حرف بزنم زیادی

گوش می کنم همیشه هر چی که یادم دادی

بزرگ شدم می دونم باید مودب باشم

کثیف نشه اتاقم تازه!مرتب باشم

مامان! اگه بمونم یک پسر مهربون

هر چی شماها می گین گوش کنم از دل و جون

راضی میمونی از من وقتی که بابا اومد

بگی علی یه مرده نبوده بچهء بد؟

مامان می خنده می گه بگو ببینم حالا

چی شده که تو کردی این فکرا و خیالا؟

     .

     .

     .

     .